Alimentatie & gezinsinkomen

Het uitgangspunt bij de bepaling van kinderalimentatie is, dat kinderen er zo min mogelijk op achteruit mogen gaan. Daarom wordt bij de bepaling van het alimentatiebedrag gekeken naar het gezinsinkomen van de ouders.

Geen gezinsinkomen
Nu zijn er echter ook gevallen waarbij er nooit sprake is geweest van een gezin. Hierbij kun je denken aan een vader, die zijn kind wel heeft erkend, maar nooit met de moeder heeft samengewoond. Of een vader die voor de geboorte heeft besloten de relatie te verbreken. Hoe bereken je dan de behoefte van de kinderalimentatie?

Wettelijk gezien moeten zowel vader als moeder bijdragen in de kosten van de verzorging en opvoeding van hun kinderen. Deze bepaling gaat ook op wanneer ze niet daadwerkelijk een gezin hebben gevormd. Oftewel, dat de ene ouder van het kind niet met het kind en de andere ouder heeft samengewoond.

Twee huishoudens
Het is niet juist de netto inkomens van beide ouders bij elkaar op te tellen om een gezinsinkomen te kunnen bepalen. In twee huishoudens worden namelijk meer kosten gemaakt dan in één huishouden. Een juiste berekening zou volgens de werkgroep alimentatienormen de volgende zijn: het gemiddelde van de behoefte, berekend op basis van het inkomen van de ene ouder en de behoefte op basis van het inkomen van de andere.

Dit gemiddelde kan dan verhoogd worden met de netto kosten van kinderopvang, dus na aftrek van kinderopvangtoeslag en tegemoetkoming in de kosten door een werkgever. Nadat de behoefte van het kind is berekend, moet op grond van de draagkracht van de onderhoudsplichtige het bedrag worden vastgesteld. Wilt u weten hoeveel dat is, een draagkrachtberekening geeft duidelijkheid.